آیا کتابمقدس از جنگ عادلانه حمایت می کند؟

در حالیکه کتاب مقدس جنگ به هر دلیلی را تایید نمی کند، و ما را به صلح با تمامی انسانها تشویق می کند (رومیان 12: 18)، با این وجود اعلام می کند که صلح و عدالت گاهی مستلزم جنگ می باشد(متی 24: 6). البته این موضوع از خیلی جهات روشن ساخته شده است.

نخست، کتاب مقدس هر نوع گرفتن حق زندگی را ممنوع نکرده است. برای مثال، کشتن به جهت دفاع از خود (خروج22: 2)، همچنین کشتن درمجازات اعدام  (پیدایش 9: 6) قابل توجیه می باشد. حکومت  به طور الهی حق استفاده از شمششیر را دارد(رومیان 13: 4)، همانطور که عیسی خود مشخصا در یوحنا 19: 11اعلام کرده است. دوم اینکه ، تحت شریعت، خداوند قوانین جنگ را برای قوم اسرائیل مقرر کرده بود(تثنیه 20). سوم، زمانیکه عیسی شاگردان خود را از استفاده از شمشیر به دلایل روحانی منع کرد (متی 26: 52) ، از طرفی دیگر شاگردان خود را بر آن داشت که در صورت نیاز برای حفاظت از خود شمشیر تهیه کنند. (لوقا 22: 36-38). چهارم، یحیای تعمید دهنده اعلام نکرد که ارتش باید بر چیده شود و نظامیان به علت خدمت در مقام سربازی به توبه فراخوانده شوند(لوقا 3: 14).

کتاب مقدس به ایمانداران حکم می کند که از دولتهای خود اطاعت کنند(رومیان 13: 1-7؛ تیطوس 3: 1، اول پطرس 2: 13-14). اما، محدودیتهایی نیز برای این اطاعت وجود دارد. هنگامیکه حکومتی به پرستش بتها و یا پرستش پادشاهی دستور می دهد(دانیال3: 6)، از بشارت انجیل جلوگیری می کند(اعمال 4-5)، و یا دستور به قتل کودکان می دهد (خروج 1)، اینجا وظیفه ایمانداران است که اطاعت نکنند. همین طوراست زمانیکه حکومت در یک جنگ ناعادلانه شرکت می کند، ممکن است بین ایماندارا اختلاف عقیده بوجود آید. اما، مانند دانیال (دانیال 6)، و سه مرد جوان عبرانی (دانیال 3)، و پطرس (اعمال 4-5) ، کسانیکه از حکومت نااطاعتی می کنند می بایست عواقبی که توسط هر کشوری برای چنین افرادی تعیین شده را بپذیرند.

چندین شرط برای جنگ عادلانه در کتاب مقدس ارائه شده است. نخست اینکه می بایست از طرف حکومت شخص اعلام جنگ شود(رومیان 13: 4). دوم، جنگ می بایست در دفاع از بی گناهان و یا علیه متجاوز شر (پیدایش 14) باشد. سوم، جنگ باید با ابزار و وسایل عادلانه صورت گیرد(تثنیه 20: 19).

علاوه بر دلایل ذکر شده جهت سیاست جنگ عادلانه، استدلالهای کتاب مقدس برای صلح جویی کلی به اشتباه برداشت می شود. به عنوان مثال، حکم عیسی درباره برگردندان طرف دیگرصورت در متی 5: 39  به توهین شخصی اشاره می کند (مانند سیلی در گوش)، و نه به آسیب جسمی. در حقیقت، حتی عیسی مسیح زمانیکه با بی عدالتی تازیانه زده می شد طرف دیگر صورت خود را برنگرداند (یوحنا 18: 22-23). تشویق به محبت نمودن دشمنانمان به معنی مانع شدن از استفاده از نیروی خود جهت جلوگیری از کشتن ما نمی باشد( به عنوان مثال تحریک پولس در برانگیختن دخالت دولت برای حمایت خود در اعمال رسولان 23 از این نمونه است).

 

نویسنده: نورمن ال گایسلر

ترجمه: الهام ربیع نژاد

یک مسیحی کیست؟

جواب این سوال بارها داده شده هستش در وبلاگ های قبلی و همین وبلاگ
بنده با جان و دل دوباره برای عزیزان دلم جواب رو می گم البته از یوحنا


یک مسیحی کیست ؟

مسیحی واقعی کسی است که اعتماد خود را بر شخص عیسی مسیح نهاده و به این حقیقت ایمان دارد که مسیح بر روی صلیب مُرد تا جریمۀ گناهان او را پرداخت نماید و پس از سه روز از مُردگان برخاست تا پیروزی خود را بر مرگ ثابت نماید، و به همۀ آنانی که به او ایمان آورند حیات جاودانی می بخشد. یوحنا 12:1 می گوید: "و اما به آن کسانی که او را قبول کردند قدرت داد تا فرزندان خدا گردند، یعنی به هر که به اسم او ایمان آورد." یک مسیحی واقعی شخصی است که زندگی جدید در مسیح به او عطا شده است؛ او قسمتی از خانوادۀ حقیقی خداست؛ او فرزند راستین خدا شده است. آنچه ثابت می کند شما یک مسیحی واقعی هستید عبارت است از: محبت نمودن دیگران و اطاعت از کلام خدا (اول یوحنا 4:2 ؛ اول یوحنا 10:2).

مفهوم صلیب چیست؟

در عهد جدید، واژه صلیب به معنی تیری چوبی است که قطعه چوب کوچکتری به شکل افقی بر آن قرار میگیرد. در دوران امپراطوری روم، صلیب برای اعدام جنایتکاران به کار گرفته میشد. شخص مجرم با ریسمان یا توسط میخهایی که به دستها و پایهای او زده میشد، از صلیب آویزان میگشت. اغلب دو یا سه روز طول میکشید تا مجرم جان بدهد. برای تسریع مرگ مجرم، اغلب ساق پایهای وی را میشکستند.
عیسی نیز توسط رومیها به اعدام توسط صلیب محکوم شد. بنابراین، صلیب برای همه مسیحیان علامت مرگ عیسی و قربانی گناهان انسان محسوب میشود. عیسی با مرگ خود بر روی صلیب، به جای ما مجازات مرگ را که نتیجه گناه بود متحمل شد.
صلیب همچنین علامت رنجی است که هر مسیحی باید آماده باشد تا بخاطر مسیح تحمل کند (به مرقس ۸: ۳۴ و تفسیر آن مراجعه کنید). صلیب نشانه مرگ نفس کهنه ما نیز هست (به رومیان ۶: ۶، غلاطیان ۲: ۲۰، ۵: ۲۴، ۶: ۱۴ و تفسیر آنها مراجعه کنید). صلیب همچنین نشانه ای از جلال مسیحی است، زیرا اگر با مسیح رنج بکشیم، با او نیز جلال خواهیم یافت (رومیان ۸: ۱۷).

رستاخیز عمومی

آیا خود ارضائی گناه است؟

این سوال رو بارها دوستان از بنده سوال کردند 

در کتاب مقدس هرگز به خود ارضائی اشاره نشده و هرگز اظهار نشده که خود ارضائی گناه است. اما با وجود این، هیچ شکی نیست که اعمالی که منتهی به خود ارضائی میشوند گناه آلوداَند. خود ارضائی نتیجۀ نهایی افکار شهوانی، تحریکات جنسی و تصاویر غیر اخلاقی است. اینها مشکلاتی است که باید با آنها برخورد نمود. اگر برگناهان شهوانی و تصاویر غیر اخلاقی چیره شویم، در آنصورت مشکل خود ارضائی مشکل حادّی نخواهد بود.

کلام خدا میگوید: "امّا زنا و هر ناپاكی و طمع در ميان شما هرگز مذكور هم نشود" (افسسیان 5 :3) حال من در تعجبم که چطور خود ارضائی میتواند ـ مطابق این آزمون دقیق ـ پذیرفته شود. گاهی اوقات بهترین آزمون برای گناه آلود بودن کاری، این است که به دیگران دقیقاً بگوییم چه کاری کرده ایم. حال اگر از بیان آن کار شرمنده و ناراحت میشوید، به احتمال زیاد مرتکب گناه شده اید. آزمون خوب دیگری که در این زمینه وجود دارد این است که آیا میتوان صادقانه و با وجدانی راحت از خداوند خواست که این عمل ما را برکت داده و آنرا برای اهداف بلند و عالی خود بکار بَرَد. من فکر نمی کنم که خود ارضائی عملی باشد که بتوان از انجام آن به خود بالید و صادقانه خدا را بواسطۀ آن شُکر نمود.

کلام خدا به ما میآموزد: "پس خواه بخوريد، خواه بنوشيد، خواه هر چه كنيد، همه را برای جلال خدا بكنيد" (اول قرنتیان 10 : 31) اگر شکی وجود دارد که چنین عملی خدا را خشنود میسازد یا نه ، بهتر است آنرا متوقف کرد .بطور قطع در مورد خود ارضائی شک بسیاری وجود دارد. و هر چه از ايمان نيست گناه است" (رومیان 14 : 23) من نمیدانم که مطابق کلام خدا، خود ارضائی چگونه میتواند خدا را جلال دهد. علاوه بر این، ما باید به یاد آوریم که بدن ما همچون روح ما نجات یافته است و از آن خداوند است. "آيا نمیدانيد كه بدن شما هيكل روح القدس است كه در شماست كه از خدا يافته ايد و از آن خود نيستيد؟ زيرا كه به قيمتی خريده شديد، پس خدا را به بدن خود تمجيد نماييد. (اول قرنتيان 6: 19-21) این آیه به ما هشدار میدهد تا بدانیم با بدنمان چه میکنیم و آنرا به کجاها میکشانیم! بنابراین، مطابق با نور کلام خدا، من اعتقاد ندارم که خود ارضائی خدا را خشنود خواهد ساخت، از ظهور غیر اخلاقی ممانعت خواهد کرد، و یا اینکه باعث خواهد شد مالکیت خداوند بر بدن ما بیشتر شود.